เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 35 อำพรางฟ้าข้ามสมุทร
ชั่วพริบตาก็ผ่านพ้นไปสามวัน
ค่ำคืนเวียนมาอีกครา
หอคัมภีร์สำนักเปลวเพลิงเย็น
นับแต่เกิดเรื่องที่ตำหนักยันต์สวรรค์เมื่อไม่นานมานี้ คนลาดตระเวนที่นี่ก็เพิ่มขึ้นกว่ายามปกติหนึ่งเท่าตัว
ในป่าทึบห่างจากหอคัมภีร์ออกไปหลายร้อยจั้ง ร่างเลือนรางสีเงินจางสายหนึ่งค่อย ๆ ปรากฏขึ้นมา ภายใต้เงารัตติกาลบดบัง ไม่อาจมองเห็นใบหน้าชัดเจน มีเพียงคิ้วและตาที่พอเห็นลาง ๆ เท่านั้น
ร่างนั้นเงยหน้ามองหอคัมภีร์ยอดแปดเหลี่ยมที่ดูแฝงความลึกลับในยามค่ำคืน ครู่ต่อมาจึงพลิกมือหยิบยันต์สีม่วงอ่อนออกมาแผ่นหนึ่งแล้วแปะลงบนตัว
ยันต์สีม่วงแตกกระจายออกไร้เสียงในทันที กลายเป็นอักขระรูปร่างคล้ายลูกอ๊อดเลือนรางไม่กี่ตัว บินวนขึ้นลงรอบร่างเลือนรางนั้น ก่อนจะผสานแทรกซึมเข้าสู่ร่างของเขา
รอบกายของร่างเลือนรางพลันปรากฏไอหมอกสีม่วงสายหนึ่ง กลืนร่างนั้นจนมิดในพริบตา ทำให้เขาหายวับไปกับตา