เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 32 เคล็ดทวนโอสถ
“จุ๊ ๆ สหายเต๋าหานวาสนาไม่เบาเลยนะ เห็ดหลินจืออินพั่วดอกนี้ อย่างน้อยก็ต้องสองพันสาม... ไม่สิ สองพันสี่ร้อยปีแล้วกระมัง แลกเปลี่ยนกับโอสถวั่งซี ย่อมเหลือเฟือเป็นแน่...” เกาปู้หลิ้นกลอกตาไปมาพลางเอ่ยขึ้น
“เห็ดหลินจืออินพั่วต้นนี้ แลกกับโอสถวั่งซีสองเม็ด” แต่หานลี่กลับเอ่ยขัดวาจาของเกาปู้หลิ้น
“นี่... สหายเต๋าหาน ในมือข้าน้อยมีโอสถนี้เพียงเม็ดเดียวเท่านั้นเองนะ” เกาปู้หลิ้นได้ยินพลางยิ้มเจื่อนตอบกลับ
“ผู้อาวุโสยอดเขาอื่นอาจจะไม่มี แต่ผู้อาวุโสยอดเขาลั่วเสียที่รับหน้าที่ปรุงยาโดยเฉพาะ หากบอกว่าในมือไม่อาจหยิบโอสถวั่งซีสองเม็ดออกมาได้ ข้าน้อยคงไม่ค่อยอยากจะเชื่อเท่าไร หากผู้อาวุโสเกาลำบากใจ ข้าน้อยสามารถรอไปอีกสักสองสามวัน มั่นใจว่าสำนักใหญ่โตเพียงนี้ คงไม่มีผู้ใดไม่ขายโอสถวั่งซีหรอกกระมัง” หานลี่เอ่ยอย่างไม่ช้าไม่เร็ว
เกาปู้หลิ้นขมวดคิ้วขาว ครั้งนี้ตกอยู่ในความลังเลอย่างแท้จริง หลังจากชั่งใจอยู่นาน ในที่สุดก็ตบฝ่ามือฉาดใหญ่ลงไป เอ่ยว่า
“ตกลง!”