เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 29 เทือกเขาวิญญาณเพลิง
ในเวลาเดียวกัน ณ โถงใหญ่ของถ้ำที่พำนักแห่งหนึ่ง
ชายชราผอมแห้งคนหนึ่งในชุดคลุมยาวสีน้ำตาลแดงนั่งอยู่บนที่นั่งประธาน มือถือถ้วยชาและค่อย ๆ ใช้ฝาเขี่ยใบชาเบา ๆ ตรงหน้าเขา ชายวัยกลางคนดวงตาเล็กเรียวคนหนึ่งยืนก้มมือลงข้างลำตัว สีหน้าเคารพนบนอบ
ชายชราผอมแห้งเอ่ยขึ้นช้า ๆ โดยไม่เงยหน้าขึ้นแม้แต่น้อย “คาดคะเนเวลาแล้ว ทางฝั่งลู่หยาน่าจะจัดการเสร็จเรียบร้อยแล้ว”
ชายวัยกลางคนกล่าวอย่างเคารพ “เมื่อมีผู้อาวุโสลู่ออกโรงเอง ย่อมไม่มีพลาดแน่นอน และมีเพียงท่านบรรพชนเท่านั้นที่เชิญผู้อาวุโสลู่ให้เคลื่อนไหวได้”
“เฮ้อ คนรุ่นหลังในตระกูลล้วนไม่ได้เรื่อง มีเพียงห่าวเอ๋อร์คนเดียวที่ถูกใจข้า น่าเสียดาย... ฮึ เจ้าหนูแซ่หานคนนั้น ตายหมื่นครั้งก็ยังไม่อาจล้างความแค้นในใจข้าได้” ชายชราผอมแห้งกระแทกถ้วยชาลงดังผัวะ แล้วตวาดด้วยความโกรธ