เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 12 ข้าคือหานลี่
ตะขาบดำแผดเสียงขู่ฟ่อ ลำตัวสะบัดซ้ายขวาแปลงเป็นเงาดำพุ่งประชิดตัวในพริบตา มันอ้าปากกว้างเผยให้เห็นเขี้ยวขาวโง้งเรียงรายดุจมีดสั้น แผ่ประกายเย็นยะเยือกชวนสยดสยอง พลางกัดขย้ำลงบนหัวไหล่ของหลิ่วสือ
ชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ยังคงกุมศีรษะกรีดร้องลั่น ไม่ได้สังเกตเห็นสถานการณ์รอบข้างแม้แต่น้อย เสียงดัง "กร๊อบ" สะท้อนขึ้น เมื่อมันกัดเข้าเต็มรัก
นักพรตไป๋สือเห็นเช่นนั้น มุมปากก็ผุดรอยยิ้มเหี้ยมเกรียม
ความร้ายกาจของตะขาบตัวนี้เขาย่อมรู้แจ้งแก่ใจดีที่สุด แม้แต่ศาสตราวิเศษทั่วไปก็ยังถูกมันกัดแหลกได้ในคำเดียว ซ้ำร้ายจุดที่น่าสะพรึงที่สุดคือพิษร้ายแรงทั่วร่าง ซึ่งสามารถกัดกร่อนจิตวิญญาณและปลิดชีพได้ทันทีที่สัมผัสโลหิต
ทว่าชั่วพริบตาถัดมา รอยยิ้มบนใบหน้านักพรตเฒ่าพลันแข็งค้าง