กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“เคร้ง!”
ซี่กรงเหล็กขนาดเท่านิ้วหัวแม่มือจำนวนหนึ่งเลื่อนปิดลงด้านหลังของลู่หมิง
เขาก้าวเดินไปข้างหน้าสองก้าว ก่อนจะยกมือส่งสัญญาณให้ทหารที่ดูแลการทดสอบปล่อยสัตว์ประหลาดที่ถูกกั้นไว้ด้วยตาข่ายไฟฟ้าตรงข้ามออกมา
นอกกรงเหล็ก เหล่านักศึกษาใหม่ที่กำลังมุงดูต่างจ้องมองเด็กหนุ่มร่างสูงใหญ่คนนี้อย่างตกตะลึง แม้แต่จะเงยหน้าเขายังขี้เกียจเลย
“เขาดูเหมือนไม่มีสมาธิเลยนะ...”
“หมอนี่จะไปฆ่าตัวตายหรือไง? ทำไมถึงยังมัวแต่เล่นอุปกรณ์อยู่อีก?!”
“ฉันถึงบอกไงล่ะ ว่าผู้ลี้ภัยจะมาเป็นนักขับหุ่นรบได้ยังไง... สงสัยเมืองป้อมปราการคงซื้อมาไว้เพื่อให้ครบจำนวนเฉย ๆ มั้ง?”
“ใช่ ๆ ต้องเป็นคนที่เอามาไว้เพื่อทดแทนดัชนีความตายแน่นอน...”
……