เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ลู่หมิงสะลึมสะลือมึนงง
เขาจำได้เลือนรางว่าตนกำลังฉีกทึบศีรษะของสัตว์ยักษ์ตัวนั้น จากนั้นก็เกิดแรงปะทะมหาศาลขึ้น
ภาพความทรงจำสุดท้าย คล้ายมีร่างร่างหนึ่งโถมกายเข้ามาในอ้อมอกของเขา
แล้วจากนั้น จิตสำนึกของเขาก็จมดิ่งสู่ความมืดมิด
ท่ามกลางความพร่าเลือน เขาสั่งการตามสัญชาตญาณพยายามเรียก ระบบ ออกมาเพื่อดูว่าในร้านค้าจะสุ่มยาบางตัวให้เขากินได้หรือไม่ ทว่ากลับพบว่า ระบบ ที่คอยรับคำสั่งอยู่ตลอดเวลานั้นไม่ปรากฏขึ้นมาอีกเลย
“หรือว่า...ฉันตายอีกแล้วเหรอ”
ลู่หมิงคิดอย่างสะลึมสะลือ พลางหัวเราะเยาะตัวเองอย่างอดไม่ได้
ชั่วชีวิตนี้ บางทีก็อาจนับได้ว่าเป็นการใช้อย่างคุ้มค่าและยิ่งใหญ่อีกรูปแบบหนึ่ง
“แต่ไม่รู้ว่าหลังจากที่ฉันตาย คนพวกนั้นจะหนีรอดไปได้สำเร็จไหม...”
ความคิดหนึ่งผุดขึ้นมาในห้วงสมองอันเลอะเลือนของลู่หมิง