เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ท่ามกลางแสงสลัว ลู่หมิงลืมตาขึ้น
แสงอาทิตย์สายหนึ่งส่องลอดผ่านช่องหน้าต่างห้องใต้ดินเข้ามา ผ่านผ้าคลุมหนาทึบที่บดบังเอาไว้ นำพาความสว่างมาสู่ห้องใต้ดินซึ่งเดิมมืดสนิท
ลู่หมิงเอียงหูตั้งใจฟัง เขามีประสาทการได้ยินดีเยี่ยม จึงมั่นใจได้ว่าห้องใต้ดินปลอดภัย แม้แต่บริเวณภายนอกห้องใต้ดินในรัศมีหนึ่งร้อยเมตรก็ไม่มีเสียงอะไรเลย มีเพียงความเงียบงัน
ไม่มีเสียง นั่นแหละคือเสียงที่ดีที่สุด
เขาค่อย ๆ ผ่อนลมหายใจออกอย่างเงียบเชียบ ก่อนเริ่มท่องในใจ
ฉันคือผู้เอาชีวิตรอดที่แข็งแกร่ง ฉันสามารถเอาชนะอุปสรรคทุกอย่างได้
ฉันจะไม่มีวันกินคน และจะไม่มีวันถูกใครกินเด็ดขาด
ฉันจะมีชีวิตยืนยาวกว่าทุกคน และเดินทางไปได้ไกลกว่าทุกคน
หลังจากท่องคำพูดที่ทำเป็นประจำเสร็จ ลู่หมิงก็กวาดสายตามองไปรอบ ๆ ท่ามกลางแสงสลัว
ห้องใต้ดินมีขนาดไม่ใหญ่ ประมาณสิบตารางเมตร ช่องหน้าต่างที่อยู่ติดกับถนนถูกปิดบังไว้อย่างมิดชิด แต่ก็สะดวกต่อการเปิดผ้าจากด้านในเพื่อสังเกตการณ์ภายนอก