กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
วันนี้เป็นวันที่อู่ฉือกลับมาที่คฤหาสน์เก่าตระกูลอู่
อู่อิงยืนรออยู่ที่หน้าประตูใหญ่ตั้งแต่เช้าตรู่ โดยมีอู่หู่ยืนอยู่ด้านข้างเธอ
ส่วนคนที่ยืนอยู่ข้างหน้าขวางไว้ซึ่งสายตาพวกเขา และเดินไปเดินมาอย่างร้อนใจเป็นระยะ ก็คือป้ารองที่แต่งหน้าด้วยเครื่องสำอางเข้ม
อู่อิงได้ยินเสียงใบไม้ร่วงถูกเหยียบดังลอยมาจากเบื้องหลัง
เธอหันกลับไป เห็นเด็กหนุ่มอายุคาดว่า 14 ปี รูปร่างหน้าตาคมช้อยกำลังหลบอยู่หลังต้นไม้
อู่อิงกวักมือเรียกเขา
“อาเหิง เธอก็มาด้วยเหรอ
อย่าหลบอยู่เลย ไม่เป็นไรหรอก ไม่ต้องกลัว”
เด็กหนุ่มที่ชื่ออาเหิงมองป้ารองอย่างตึงเครียด มองอู่หู่อีกครั้ง สูดหายใจลึก แล้วจึงช้า ๆ ขยับเข้าใกล้อู่อิง
“อาเหิงมาอยู่ตั้งนานแล้ว ทำไมยังขี้อายคนแปลกหน้าขนาดนี้อีก?”