กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
โจวไป๋ปัดออกมือของเขาด้วยความรังเกียจ
“พอได้แล้วๆ คุณลุกขึ้นมาก่อน พาผมไปดูที่ห้องอธิการบดีหน่อย”
ครูหวังเปลี่ยนมากอดไว้แน่นราวกั้นอีกครั้ง "น่าสะพรึงกลัวเกินไป ผมไม่ไป"
โจวไป๋ยืนอยู่ด้านข้างอย่างจนปัญญา
"เมื่อกี้คุณเห็นมีเลือดสดไหลออกมาจากข้างในห้องอธิการบดี
งั้นคุณเคยคิดไหมว่า ถ้าเกิดอธิการบดีประสบเหตุไม่คาดคิดขึ้นมาจริงๆ แล้วคุณเห็นคนใกล้ตายแล้วไม่ช่วย จะไม่กลัวเขาตายแล้วมาหาคุณตอนกลางดึกเหรอ?"
ครูหวังที่เดิมทีก็ตกใจจนแทบแย่อยู่แล้ว คราวนี้ทั่วทั้งร่างยิ่งสั่นเทาขึ้นมา
"ไม่ๆๆ อย่ามาหาผมนะ อย่าเด็ดขาดเลย
งั้น...งั้นคุณเดินนำหน้าผม
ผมจะตามคุณไปเดี๋ยวนี้แหละ"