กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“เมื่อกี้เธอบอกว่ามี ตอนนี้กลับบอกว่าไม่มี
ท้ายที่สุดมีหรือไม่มีกันแน่ แม้แต่ตัวเธอเองก็ยังพูดไม่ออกใช่ไหม?”
หลัวเสวี่ยยิ่งโมโหหนักขึ้นเมื่อได้ยินคำปฏิเสธของเฮ่อเป่าเป่า
“ผม...ไม่ได้จะทำเรื่องไม่ดีนะ
ผมก็แค่ต้องการจะลองดูสักหน่อยเท้าของเริ่นเหมียวเหมี่ยวเท่านั้นเอง...”
หลัวเสวี่ยโผล่ออกมาสีหน้ารังเกียจบนใบหน้า: “นายคลื่นไส้ นายมันโรคจิต”
เฮ่อเป่าเป่าโดนหลัวเสวี่ยด่าจนใบหน้าแดงก่ำ
“ผมไม่ได้เป็นนะ
ผม...ผมแค่เห็นเท้าซ้ายของเธอขยับได้...
ผม...ผมแค่อยากดูว่า ตัวเองดูผิดไปหรือเปล่า...”