กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เบื้องหลังของพวกโจวไป๋ทั้งสามคน มีนกขนสีขาวตัวหนึ่งบินผ่านไปอีกครั้ง
มันมองเห็นเสี่ยวอวี่ที่อยู่ข้างหน้า จึงเอ่ยปากร้อง “ก๊า” ออกมาหนึ่งเสียง
ดังนั้น เสี่ยวอวี่กับคนชุดดำคนนั้นจึงหันหัวมามองทางนี้พร้อมกัน และถือโอกาสมองเห็นพวกโจวไป๋ทั้งสามที่กำลังมองมาพอดี
“แย่แล้ว โดนค้นพบแล้ว”
เผิงเจ้าอ้วนลนลานมองซ้ายแลขวา รู้สึกว่าวินาทีถัดไป ตนเองอาจต้องลงเอยด้วยจุดจบแบบเดียวกับหมาป่าสีเทาตัวนั้น
นกตัวเล็กสีขาวชำเลืองมองคนชุดดำแวบหนึ่ง แล้วก็มองโจวไป๋อีกแวบหนึ่ง
รู้สึกเหมือนว่าตัวเองจะทำเรื่องผิดเข้าให้แล้ว จึงรีบตกลงบนไหล่ของเสี่ยวอวี่ ยื่นปีกทั้งสองข้างออกมาปิดกุมดวงตาตัวเองไว้
เสี่ยวอวี่ชะงักงันไปบ้าง