กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ตอนที่พวกเขาทั้งสามคนเดินเข้าไปในห้อง เสียงระฆังตรงเวลาก็ดังขึ้นพอดี
"ดง..."
ห้าทุ่มมาถึงแล้ว
ฉีฝ่าได้ยินเสียงระฆัง ก็ยื่นมือไปปิดประตูห้องลงทันที
ภายในห้อง พวกเขาทั้งสามคนยืนอยู่ด้วยกัน
โจวไป๋ดึงแขนเสื้อของเผิงเจ้าอ้วนขึ้น มองเห็นบนแขนที่อวบอ้วนนุ่มนิ่มของเขา นอกจากจะขาวซีดเผือดอย่างไม่ค่อยปกติแล้ว ก็ไม่มีสัญญาณการกลายพันธุ์แม้แต่น้อย
หัวใจของโจวไป๋ยังคงค้างเติ่งอย่างหวาดหวั่น
เขาคว้ามืออีกข้างของเผิงเจ้าอ้วนมา แล้วดึงแขนเสื้อของเขาขึ้นเช่นเดียวกัน
จากนั้นก็คว้าปกเสื้อของเขา แล้วตรวจสอบลำคอกับใบหน้าของเขาอีกรอบ
ต่อมาท่ามกลางสายตาตะลึงงันของพวกเขาทั้งสองคน เขาก็ยื่นมือไปดึงแขนเสื้อของฉีฝ่าขึ้นเช่นเดียวกัน