ตอนที่ 502 ความจริงของโรงแรม

ลินดาลุกขึ้นยืน ขวางอยู่ตรงหน้าของโจวไป๋

"อย่าให้พวกเขาหนีไปได้"

ลินดาเงยหน้า ตะโกนเสียงดังใส่ความมืดหนึ่งเสียง

ทันใดนั้นต่อมา โจวไป๋ก็รู้สึกได้ว่ารอบด้านเริ่มสั่นไหวขึ้นมากะทันหัน

เขายื่นมือออกไปช่วยประคองผนัง แต่สิ่งที่สัมผัสโดนกลับเหนียวเหนอะหนะไปหมด

โจวไป๋จับไม่มั่น เกือบจะเหวี่ยงล้มลงไปบนพื้น

นี่มันสถานที่บ้าบออะไรกันแน่ท้ายที่สุดแล้ว?

โจวไป๋ดมได้กลิ่นเหม็นรุนแรงรอบตัว และมีความรู้สึกไม่สบายตัวอย่างรุนแรงต่อเมือกเหนียวที่เปื้อนบนมือ

รอบด้านของพวกเขายังคงสั่นไหวอย่างไม่หยุดหย่อน

ฉีฝ่ายืนไม่อยู่ คุกเข่าข้างหนึ่งทรุดลงกับพื้น สองมือก็เปรอะเปื้อนเมือกเหนียวเช่นเดียวกัน