ตอนที่ 497 ถ้าอย่างนั้นก็ทำลายโรงแรมเสีย

โจวไป๋ล้มตัวลงนอนบนเตียง หลับดวงตาลง และพลิกตัวไปมาอยู่อีกหลายครั้ง กว่าจะอย่างฝืนทนข่มตานอนหลับไปได้อีกหน

เจ็ดโมงเช้า นาฬิกาปลุกก็ดังขึ้น

โจวไป๋จำต้องลืมตาขึ้นอีกครั้ง แล้วลุกขึ้นยืนจากเตียงพร้อมกับความเหนื่อยล้าเต็มตัวจากการพักผ่อนไม่เพียงพอ

เผิงเจ้าอ้วนยังคงกอดผ้าห่ม กรนฟี้ ๆ อยู่

ส่วนฉีฝ่ายังคงรักษาสภาพนอนหงาย มีผ้าห่มคลุมกายไว้อย่างเป็นระเบียบ หลับตาแน่นสนิท มีเพียงใบหน้าผอมซูบที่โผล่พ้นออกมาด้านนอก

สายตาของโจวไป๋ตกอยู่ร่างของทั้งสองคนตามลำดับ จากนั้นจึงค่อยเดินไปข้างประตู เพื่อสังเกตการณ์สภาพการณ์นอกประตูผ่านทางตาแมวก่อน

เมื่อมองผ่านตาแมว โจวไป๋เห็นเงาด้านหลังของลินดาปรากฏขึ้นในภาพบนจอ