กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
โจวไป๋ยังคงพิงอยู่กับข้างกำแพง
ฉีฝ่าล็อกกลอนประตู พอหันกายกลับมาเห็นโจวไป๋ยืนอยู่เบื้องหลังตน ร่างชะงักไปอีกครา
"เป็นเรื่องที่ผมพอจะรู้ได้ไหม" คราวนี้โจวไป๋เอ่ยถามเขาโดยตรงพูดเข้าประเด็น
ฉีฝ่าก้มหน้าลงอย่างลำบากใจเล็กน้อย "คุณอย่าเพิ่งถามก่อนได้ไหม"
ก่อนงั้นเหรอ
คำตอบนี้ของเขา การใช้คำว่า "ก่อน" ในบริบทนี้ ดูจะละเอียดอ่อนอยู่บ้าง
โจวไป๋คอยดูเขาด้วยสีหน้าทุ้มต่ำ จากไปริมกำแพง แล้วก้าวเดินเข้าไปหาเขาทีละก้าวอีกครั้ง
ฉีฝ่าแสดงอาการลนลานออกมาอย่างเห็นได้ชัด
โจวไป๋เดินตรงไปหนึ่งก้าว เขาก็ถอยหลังไปหนึ่งก้าว