ตอนที่ 453 ฉันตัดสินใจอยู่ต่อ

ผู้ป่วยที่สวมหูกระต่ายสีแดงถูกขังอยู่นอกประตู สีหน้าเขียวคล้ำ

ส่วนโจวไป๋รอจนกระทั่งในห้องผู้ป่วยเหลืออยู่เพียงตนเองคนเดียวอีกครั้ง ถึงค่อยนึกถึงความเจ็บปวดบนหัวไหล่ขึ้นมาได้

เขาเปิดเสื้อผ้าออก ก้มมองบาดแผลแวบหนึ่ง

ยังดีที่บาดเจ็บไม่หนัก แค่เลือดไหลค่อนข้างมาก เลอะเปรอะบนเสื้อผ้าสีขาว จึงดูน่าสะพรึงกลัวไปบ้างเท่านั้น

เขาใส่เสื้อผ้าให้เรียบร้อยอีกครั้ง นั่งกลับไปยังเตียงผู้ป่วย หลับดวงตาลง ตั้งใจจะพักผ่อนสักหน่อยเป็นการชั่วคราว

เวลาล่วงเลยมาจนถึงหนึ่งทุ่มตรงเช่นนี้

เสี่ยวผู่เพิ่งออกมาจากโรงอาหาร ยัดอาหารไว้ในเสื้อกาวน์อีกครั้ง แล้วแอบย่องมาเปิดประตูห้องของโจวไป๋อย่างลับ ๆ ล่อ ๆ