กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
โจวไป๋เห็นหมอสองคนนั้นกำลังเดินตรงมา ไม่มีการเตรียมจะหลบหลีกแม้แต่น้อย เดินประจันหน้าเข้าไปหาทันที
แม้ทั่วทั้งตัวจะมีช่องโหว่อยู่ไม่น้อย แต่โดยทั่วไปแล้ว ขอเพียงการกระทำไม่ผิดปกติจนเกินไป ย่อมมีคนน้อยมากที่จะมาคอยพิจารณาคนเดินถนนเป็นพิเศษ
โจวไป๋สงบสติอารมณ์ของตนไปตลอดทาง พยายามทำตัวให้ดูเหมือนไม่มีความรู้สึกผิดในใจเลยแม้แต่นิดเดียว
เขาเดินไปยังหน้าลิฟต์ด้วยฝีเท้าที่มั่นคง
หมอสองคนข้างหน้านั้นกำลังเดินไปคุยถกปัญหากันไป
ตอนที่เดินผ่านข้างกายโจวไป๋ ก็พยักหน้าให้เขาตามมารยาท นับว่าเป็นการเชื้อเชิญ แล้วจึงดำเนินต่อบทสนทนาของพวกเขาต่อมา