ตอนที่ 446 อาการป่วยหนักเกินไป ต้องได้รับการลงโทษ

โจวไป๋ได้ยินเสียงของเธอ ก็รู้สึกเพียงแค่หนังศีรษะชาวาบขึ้นมาระลอกหนึ่ง

ทว่าหมอหญิงที่มีรูปลักษณ์น่าหวาดกลัวตรงหน้าคนนี้ กลับยังคงจ้องมองเขาและไล่ต้อนทีละก้าว

“อ๊ะ คุณดูสิ ฉันบ้วนปากแล้วนะ”

เธออ้าปากกว้าง แสดงช่องปากที่แดงก่ำไปด้วยเลือดสดให้โจวไป๋ดู

โจวไป๋สูดลมหายใจเย็นเยียบ รีบพยักหน้าทันที

“ผมเห็นแล้ว สะอาดมากครับ”

หมอหญิงยกมือขึ้น คว้าผมเปียสองข้างของตนเองพลางส่ายตัวไปมาไม่หยุด

ดึงกระตุกมุมปากบนใบหน้าครึ่งซีกที่ผิวหนังยังสมบูรณ์ดี โผล่ออกมารอยยิ้มฝืน ๆ ชวนสยองขวัญ

“ฉันรู้อยู่แล้วเชียว”

ความเขินอายอย่างไร้สาเหตุนี้มันอะไรกัน?