กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
โจวไป๋ยืนอยู่ในลิฟต์ สัมผัสได้ถึงสายตาที่จับจ้องตนเองอยู่จากเบื้องหลัง
ดวงตาจับจ้องมองหน้าจอแสดงผลด้านบนของลิฟต์เขม็ง
กว่าจะอดทนรอจนถึงตัวเลขด้านบนเปลี่ยนจาก "5" กลายเป็น "6" ได้ไม่ใช่เรื่องง่าย
ประตูลิฟต์เปิดออกอีกครั้ง ผนังสีขาวที่เพิ่งทาสีเสร็จใหม่ ๆ ด้านหนึ่งปรากฏขึ้นตรงหน้าโจวไป๋
เขายืนอยู่ใกล้หน้าประตูลิฟต์มากทีเดียว
พริบตาที่ประตูลิฟต์เปิดออก เขาก็รีบเร่งก้าวเดินออกไปภายใต้สายตาที่จับจ้องของหมอหลายคนเบื้องหลังทันที
บนระเบียงทางเดินของชั้นหก เดิมทีผู้ป่วยที่จะออกมาเดินเล่นก็ไม่ได้มีมากอยู่แล้ว
ยิ่งบวกกับเหตุไม่คาดคิดเมื่อวานนั้น ผู้ป่วยที่สามารถเดินออกมาได้ในตอนนี้จึงยิ่งน้อยลงไปอีกตามธรรมดา