กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ชั่วพริบตาที่ยอดฝีมือหมายเลขหนึ่งเดินออกจากห้องผู้ป่วย โจวไป๋ก็ร้องตะโกนเสียงดังไปทางนอกประตูทันที
"หมอครับ หมอ ผมจะไปเข้าห้องน้ำ!"
เวลาแค่นี้เพียงพอสำหรับนายแล้วงั้นเหรอ?
เช่นนั้นนายก็คงประเมินต่ำเกินไปความสามารถในการหลบหนีไปจากที่นี่ของโจวไป๋แล้ว
คาดว่าผู้ยิ่งใหญ่หมายเลขหนึ่งคงยังก้าวไปได้ไม่กี่ก้าว หมอเยาว์วัยคนนั้นก็ได้ยินเสียงร้องตะโกนของโจวไป๋ และรีบร้อนวิ่งเข้ามา
"ทำไมจะเข้าห้องน้ำอีกแล้วล่ะ?"
โจวไป๋แสร้งทำเป็นรู้สึกเขินอายพลางเกาศีรษะ "ดื่มน้ำเยอะไปหน่อยครับ"
หมอคนนั้นมองเขาอย่างลำบากใจ "ทางฝั่งนั้นฉันยังมีธุระที่ยังยุ่งไม่เสร็จ ตอนนี้ไม่มีเวลาพานายไป นายลองกลั้นไว้อีกหน่อยได้ไหม?"