กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ผู้ยิ่งใหญ่หมวกชาวประมงเพียงแค่ถามไปตามอำเภอใจ ดูเหมือนว่าไม่ใส่ใจกับคำตอบที่โจวไป๋ให้มานัก
หลังจากฟังจบก็เพียงแค่พยักหน้า แล้วหลับตานอนหลับต่ออีกครั้ง
ท่าทีนั้นดูเหมือนว่าเรื่องที่หลังถูกปนเปื้อนแล้วจะกลายพันธุ์ สำหรับเขาแล้วเป็นเรื่องที่พบเห็นได้ทั่วไปอย่างยิ่ง
ดังนั้น ผู้ป่วยในโรงพยาบาลจิตเวชแห่งนี้ ล้วนเป็นมนุษย์ที่เคยถูกปนเปื้อนงั้นหรือ
โจวไป๋ขมวดคิ้วเล็กน้อย คอยดูผู้ยิ่งใหญ่หมวกชาวประมงที่กำลังหลับตาอยู่ฝั่งตรงข้าม ก่อนจะเอ่ยถามอย่างเคร่งขรึม
“ยาเม็ดหลากสีอร่อยไหม”
ผู้ยิ่งใหญ่หมวกชาวประมงพอได้ยิน ก็ลืมดวงตาขึ้นมาอย่างฉับพลัน
สายตาของเขาจ้องมองโจวไป๋ มองสำรวจตั้งแต่หัวจรดเท้าอยู่นานครู่หนึ่ง ถึงค่อยถอนหายใจออกมาเบา ๆ