กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
มือของโจวไป๋กำลังบีบคอสยงสยงอยู่
แล้วเขาก็ค้นพบว่า ทุกครั้งที่การเคลื่อนไหวบนมือของตนยิ่งออกแรงมากขึ้น ความรู้สึกพิกลบนใบหน้าของสยงสยงก็จะยิ่งจางลงไปบ้าง
โจวไป๋สังเกตเห็นรายละเอียดเล็กน้อยนี้ ในใจก็พลันกระจ่าง เขาคว้าไว้ตัวสยงสยงพลิกหมุนไป ทำให้มันกลายเป็นการเคลื่อนไหวที่นอนคว่ำหมอบลงกับพื้น
สยงสยงเป็นราวกับของเล่นขนาดใหญ่ชิ้นหนึ่ง ที่ถูกโจวไป๋เปลี่ยนการเคลื่อนไหวร่างกายตามอำเภอใจ
พลันโกรธเคืองจนกัดฟันกรอดทันที
“ฉันจะบอกแกให้ ถ้าไม่ใช่เพราะร่างพัง ๆ นี่ แกคงตายไปพันครั้งหมื่นครั้งแล้ว”
ทว่าโจวไป๋ย่อมไม่มีทางให้โอกาสมันได้ดำเนินต่อไป
เขายื่นมือออกมาโดยตรง ฟาดฝ่ามือลงบนก้นของสยงสยงฉาดหนึ่งทันที