กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ณ วินาทีนี้ โจวไป๋รู้สึกว่าการที่ตนเองไม่ได้หาโอกาสซ้อมอย่างหนักสยงสยงสักยกก่อนหน้านี้ มันเป็นความผิดพลาดของตนจริง ๆ
หากมีโอกาสให้เขาอีกครั้งล่ะก็ จะต้องซ้อมอย่างหนักสยงสยงสักยกอย่างไม่ลังเลแน่นอน
โจวไป๋เห็นว่าจากการเตือนของสยงสยง อาหลงมีโอกาสสูงมากที่จะมาเคาะให้เกิดเสียงประตูห้องของตนทันที
ดังนั้นรีบเร่งหันศีรษะกลับไปมองอาเจินที่กำลังยืนอยู่เบื้องหลังตนในเวลานี้ก่อน
ทว่ากลับเห็นอาเจินดูเหมือนว่าจะไม่ตึงเครียดเลยสักนิด เธอพิงอยู่กับข้างกำแพงด้วยใบหน้าสุขุม
เมื่อเห็นโจวไป๋มองมาที่เธอ บนใบหน้าก็โผล่ออกมารอยยิ้มออกมา
ในมือหยิบเสื้อยืดสีเขียวที่วางอยู่บนโซฟาขึ้นมา พลางยิ้มพลางแกว่งเสื้อยืดในมือให้โจวไป๋ดูอย่างไม่หยุดหย่อน