กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เมื่อต้องเผชิญหน้ากับพ่อหลินที่มีท่าทีระแวดระวังอย่างเห็นได้ชัด โจวไป๋จึงทำได้เพียงคิดหาวิธีทำให้บรรยากาศผ่อนคลายลงก่อน
"ไม่ได้ทำอะไรนี่ครับ
หรือว่าบนระเบียงทางเดินนี้ มีกฎระเบียบว่าเดินได้ทีละคนเท่านั้นงั้นเหรอ?"
โจวไป๋เล่นมุกตลกที่ไม่ค่อยขำออกมา
ทว่าพ่อหลินกลับโผล่ออกมาสีหน้าสงสัย มองสำรวจตั้งแต่หัวจรดเท้าโจวไป๋
โจวไป๋ถูกเขามองจนรู้สึกขนลุกอยู่ในใจ จึงคิดขึ้นว่า
คาดไม่ถึงเลยว่าคนที่ดูอ่อนแอที่สุดบนชั้นนี้ แท้จริงแล้วกลับเป็นคนที่น่าสะพรึงกลัวที่สุด
พ่อหลินเลื่อนออกสายตาออกจากร่างของโจวไป๋ หันกายเดินลงบันไดไป
แต่โจวไป๋กลับคอยดูเงาร่างของเขาที่เดินลงไปไม่หยุดหย่อน โดยไม่กล้าดำเนินต่อข้างหน้าต่ออีก