กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
โจวไป๋กลับเข้าห้องไปรับมาผ้าเช็ดมาผืนหนึ่ง แล้วเช็ดถูคราบน้ำไข่ที่เปื้อนติดอยู่บนประตูห้องของตนจนสะอาด
ต่อมาก็เก็บเศษเปลือกไข่ที่ตกลงบนพื้นไปโยนทิ้ง ก่อนจะเดินกลับเข้ามาในบ้าน
พอได้ยินเสียงโจวไป๋ล็อกประตูห้อง อาเจินถึงค่อยเดินออกมาจากในห้องของโจวไป๋
สายตาของโจวไป๋ยังคงตกอยู่เสื้อยืดสีเขียวตัวนั้นของเธอ
คอยดูเธอเดินออกมาจากห้องของตน แล้วนั่งกลับลงไปบนโซฟาอีกครั้ง
"ฉันรู้สึกว่า วันนี้นายดูแปลกประหลาดไปนะ"
หัวใจของโจวไป๋กระตุกวูบ เขานั่งกลับลงไปฝั่งตรงข้ามเธอด้วยสีหน้าแข็งทื่อ "แปลกประหลาดตรงไหนเหรอ?"
อาเจินก้มหน้าลงด้วยความเขินอาย
"เมื่อก่อนนายแทบไม่เคยมองฉันแบบนี้เลยนี่นา"
โจวไป๋ยิ้มเจื่อนอย่างกระอักกระอ่วน "อาจจะเป็นเพราะ เสื้อผ้าที่เธอใส่ในวันนี้ดูสวยดีล่ะมั้ง"