กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ลาวาส่วนใหญ่เป็นอย่างยิ่งนอกร่องเหว ล้วนหายตัวไปพร้อมกับผมสีทองของมารหญิงหนาม
ทว่าลาวาในร่องเหว ยังคงพวยพุ่งทะลักออกมาอย่างไม่ขาดสาย
มารหญิงหนามสั่งให้เส้นผมของตนเติบโตไม่หยุดหย่อน แล้วเลื้อยพุ่งไปยังลาวาอย่างรวดเร็ว
ส่วนตัวเธอเองกลับเริ่มสั่นเทาเล็กน้อย เนื่องจากร่างกายไม่อาจแบกรับการเผาผลาญพลังงานที่มากเกินไปได้
บนใบหน้าของมารหญิงหนาม เริ่มปรากฏขึ้นสีหน้าเจ็บปวดขึ้นมา
ทันทีที่เส้นผมของเธอสัมผัสถูกลาวาในร่องเหว ก็หายลับไปทันที ทว่าลาวาด้านในกลับดูไม่มีทีท่าว่าจะลดน้อยลงเลย
เสียงระเบิดนอกหุบเขาลึก ยังคงดังขึ้นอย่างต่อเนื่องทีละหนึ่งเสียง
พร้อมกับหนึ่งเสียงระเบิดที่ดังขึ้นอีกระลอก ทันใดนั้นเธอก็กำแน่นสองมือ แล้วตะโกนลั่นไปทางเบื้องหน้า