กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เมื่อได้ยินคำถามของโจวไป๋ ต้าหวงสุนัขและอีกาเจ็ดตัวต่างก็พากันเงียบงันลงไป
เคลี่ไม่ได้ค้นพบความผิดปกติของพวกเขา นึกเพียงว่าโจวไป๋แค่เชื้อเชิญเธอตามมารยาทเท่านั้น
“พี่ชายทั้งหลายเคยชินกับการอาศัยอยู่ในป่าทึบดำแล้ว อาจจะไม่อยากออกไปข้างนอกหรอกมั้งคะ
ฉันเคยร่อนเร่อยู่ข้างนอกมาก่อน จะไปอยู่ที่ไหนก็ได้ทั้งนั้น
พี่ชายทั้งหลายอยู่ที่ไหน ฉันก็อยู่ที่นั่นค่ะ”
โจวไป๋กวาดตามองปฏิกิริยาของต้าหวงสุนัขและพวกอีกา พลางรู้สึกเพียงว่าความเข้าใจที่เคลี่มีต่อพี่ชายทั้งหลายของเธอนั้น เกรงว่ายังคงไม่มากพอ
ทว่าเคลี่มีคำตอบเช่นนี้ ก็เพียงพอแล้ว
อย่างน้อยก็ไม่ได้ตัดหนทางจนตันสิ้นเชิง
โจวไป๋จึงยังไม่นับว่าสูญเสียเพื่อนร่วมทางไปคนหนึ่งอย่างสิ้นเชิง