ตอนที่ 334 เรียนรู้ที่จะหวาดกลัว

อีกาเจ็ดตัวนั้นร่อนลงตรงหน้าเคลี่ ยามที่เห็นนิ้วโป้งเล็กของเธอตกอยู่บนพื้น ก็ส่งเสียงร้องอย่างเจ็บปวดออกมาอีกครั้ง

นอกจากโจวไป๋แล้ว คนอื่น ๆ นอกประตูลำล้วนมองไปยังเข้าไปในบ้านไม้หลังเล็ก ต้องการจะเห็นว่าพี่ชายของเคลี่ท้ายที่สุดแล้วหน้าตาเป็นอย่างไร

ทว่าเคลี่กลับกุมมือที่ได้รับบาดเจ็บของตนเองไว้ ไม่ได้มองเข้าไปในบ้านไม้หลังเล็กเพื่อตามหาพี่ชายทั้งเจ็ดคนของเธอเหมือนคนอื่น ๆ

ราวกับเธอรู้อยู่แต่แรกแล้วว่า พี่ชายทั้งหลายของเธอไม่มีทางเดินออกมาจากในบ้านอย่างแน่นอน

สายตาของเธอตกอยู่บนร่างของอีกาเจ็ดตัวตรงหน้าตามลำดับ หยาดน้ำตาช้า ๆ หยดลงมาจากหางตา

"พี่ชายคะ พวกพี่ชายใช่ไหม?"