กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
สองมือของอดัมหยิบมีดกับส้อมขึ้นมา แต่กลับจับไว้ไม่มั่น เสียง "โครม" หนึ่งเสียง มันตกลงบนโต๊ะอีกครั้ง
"ขอโทษครับ... ผ...ผมไม่ได้จงใจ..."
อดัมหวาดกลัวว่าการกระทำของตนจะยั่วให้โกรธมารหญิง จึงรีบยื่นมืออันสั่นเทาออกไป ต้องการจะหยิบมีดกับส้อมบนโต๊ะขึ้นมาใหม่
ทว่าทันใดนั้นกลับรู้สึกได้ว่ามีวัตถุแหลมคมชิ้นหนึ่ง ปรากฏขึ้นตรงบริเวณแก้มของเขา
การเคลื่อนไหวหยุดชะงักลงในชั่วพริบตา ทั่วทั้งร่างตึงเครียดขึ้นมาทันที
"คุณตึงเครียดอะไรกัน?
ฉันหน้าตาน่าหวาดกลัวมากหรือไง?"
เล็บยาวของมารหญิงหนาม ช้า ๆ จากข้างแก้มของอดัมลงมาจนถึงบริเวณลำคอของเขา
ทำเอาอดัมตกใจจนต้องยืดหลังตรง ทั่วทั้งร่างไม่กล้าขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย