กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
โจรปล้นคนนั้นพอได้ยินว่าตนเองได้รับคุณสมบัติเข้าพักในถ้ำจริง ๆ ก็ดีใจจนรีบตามให้ทันฝีเท้ายักษ์ไปทันที
พลางเดินพลางหันกลับมาขอโทษหัวหน้าของตนอย่างไม่หยุดหย่อน
"ขอโทษครับหัวหน้า ผมไปก่อนนะหัวหน้า
คุณดูแลตัวเองด้วยนะ
พระผู้เป็นเจ้าอยู่กับเจ้า"
หัวหน้าโจรปล้นคนนั้นโกรธจนคว้าขวานเล่มหนึ่งขึ้นมา ต้องการจะฟันใส่ร่างของเขา
ยังดีที่น้องเล็กโจรปล้นคนนั้นฉลาดปราดเปรียวพอ และวิ่งได้เร็วพอ ถึงได้รอดพ้นจากเคราะห์ร้ายมาได้
โจวไป๋ยังคงถูกยักษ์กำไว้ในมือ
อยู่กลางอากาศ เมื่อมองไปยังเข้าไปในถ้ำจากมุมมองของเขา ก็รู้สึกเพียงว่าตนเองเหมือนของเล่นฟิกเกอร์ที่ทันใดนั้นก็ฟื้นตื่นขึ้นมา แล้วหลุดเข้ามาในโลกมนุษย์อันมหึมา
ยักษ์มีที่นั่งตัวมหึมาของตัวเอง