กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เด็กหนุ่มรูปร่างหน้าตารูปงามคนนั้นเห็นจดหมายของตนถูกหยิบไป ก็ร้อนใจต้องการจะแย่งกลับคืนมา
ในชั่วขณะหนึ่ง สถานการณ์ทั้งหมดก็เริ่มชุลมุนสับสนวุ่นวายขึ้นมาบ้าง
“เมื่อกี้ฉันเตือนพวกนายไปแล้วไม่ใช่เหรอ?
ที่นี่ไม่อนุญาตให้ทะเลาะวิวาทกัน
พวกนายสองสามคนนี้ พรุ่งนี้อย่าหวังว่าจะได้เข้าไปในป่าทึบดำจากตรงนี้เลย!”
ทหารยามตรงทางเข้าเดินเข้ามา ชี้ไปยังพวกโจรปล้นไม่กี่คนที่เพิ่งผลักคนไปเมื่อครู่
โจรปล้นคนหนึ่งในบรรดานั้นได้ยินเข้า ก็รีบเร่งวิ่งยิ้มแย้มเข้าไปหาเขา
“ไม่ได้ทะเลาะวิวาทครับ ไม่ได้ทะเลาะวิวาท พวกเรารู้จักกันหมด แค่หยอกเล่นกันเท่านั้นเอง”
เขาโอบไหล่ของทหารยาม ควักสิ่งของออกมาจากกระเป๋าเสื้อของตน แล้วแอบยัดเข้าไปในมือของเขาเงียบ ๆ