กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
หลังจากโจวไป๋ผูกถุงพลาสติกสีดำเสร็จ เขาก็นำถุงซาลาเปาไส้ถั่วแดงที่เพิ่งซื้อมาใส่เข้าไปในกระเป๋าเสื้อของตน
จากนั้นจึงค่อยเดินออกจากร้านซาลาเปา
เขากลับไปยังมุมเดิมที่เคยอยู่กับขอทานน้อยเมื่อครู่อีกครั้ง
เวลานี้ขอทานน้อยกินไอศกรีมแท่งหมดแล้ว กำลังนั่งแกว่งขาไปมาอยู่บนเก้าอี้หินตัวหนึ่งอย่างเบิกบานใจ
โจวไป๋นั่งลงข้าง ๆ เขา
ทว่ากลับเห็นอีกฝ่ายขยับถอยห่างออกไปเล็กน้อยโดยไม่รู้จิตสำนึก
โจวไป๋ส่ายหน้าอย่างจนปัญญา พลางเอ่ยกับเขา
"ฉันทำให้ความปรารถนาของนายเป็นจริงได้หนึ่งข้อ
นายเสนอข้อเรียกร้องกับฉันได้ตามสบายเลย"
ขอทานน้อยคิดว่าตนเองฟังผิดไป มองโจวไป๋อย่างไม่อยากเชื่อ