กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ยามที่อุ้งเท้าแมวทั้งสองข้างของโจวไป๋ติดต่อกระบี่โลหิต เส้นขนที่ปกคลุมอยู่ด้านบนก็เริ่มหลอมละลายลงอย่างช้า ๆ
ส่วนแม่ของอู่ฉง พอเห็นว่ากระบี่โลหิตถูกแมวดำตัวหนึ่งหยิบไป ก็ตบพื้นอย่างไม่หยุดหย่อนด้วยความตื่นเต้น
"เอากระบี่มาให้ฉัน เอากระบี่มาให้ฉัน
ฉันจะทำให้อสุรกายพวกนั้นหายตัวไป ฉันจะไปช่วยชีวิตอู่หลง
อู่หลงคุณรอฉันนะ ฉันกำลังจะไปช่วยคุณเดี๋ยวนี้แล้ว"
โจวไป๋มองเห็นว่าเบื้องหน้าลำตัวของแม่ของอู่ฉงเต็มไปด้วยเลือดสดอยู่แล้ว
ทว่าการเคลื่อนไหวบนมือของเธอ ทันใดนั้นกลับหยุดชะงักลง
"อู่หลง คุณมารับฉันแล้วเหรอ?"
ดวงตาของเธอคอยดูไปข้างหน้า จากนั้นมือก็ยื่นไปด้านหน้าเช่นกัน