กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เสียงผู้คนขยับฝีเท้า เสียงธนูศรที่ถูกยิงออกไป ปะปนกับเสียงอสุรกายคำรามแหบพร่า ถักทอเป็นภาพอันห้าวหาญที่ตระกูลอู่กำลังต้านทานเหล่าอสุรกาย
ทว่า เมื่อเทียบกันกับฉากอันดุเดือดเลือดพล่านที่ชั้นล่างแล้ว ชั้นบนสุดของคฤหาสน์เก่าที่โจวไป๋อยู่ในตอนนี้ ก็ราวกับเป็นอีกโลกหนึ่ง
รอบด้านไม่มีอสุรกายเข้ามาโจมตี แม้กระทั่งใบไม้นอกกำแพงล้อมเมือง จังหวะที่พวกมันไหวเอนตามลม ก็ยังรู้สึกว่าแผ่วเบากว่าปกติเล็กน้อย
โจวไป๋หลบอยู่หลังแจกัน นอกจากสมาชิกหน่วยสองคนที่ถือดาบยาวกำลังเดินลาดตระเวนไปกลับอยู่ข้างกายเขาแล้ว แทบจะไม่มีความเคลื่อนไหวอื่นใดอีกเลย
โจวไป๋ไม่กล้าผ่อนคลาย ยังคงจับจ้องมองความเปลี่ยนแปลงรอบด้านอย่างระแวดระวัง