กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
มีอสุรกายฝ่าออกมาจากแนวป้องกันแรก มันคำรามแหบพร่าพลางโบกสะบัดมือทั้งสองข้างที่โชกเลือด กำลังจะก้าวเข้าไปในประตูใหญ่ของคฤหาสน์เก่าตระกูลอู่ในอีกไม่ช้า
และเมื่อผู้คนที่ยืนอยู่ในลานบ้านมองเห็นใบหน้าของอสุรกายปรากฏขึ้นที่หน้าประตูใหญ่ ถึงเพิ่งเริ่มจิตสำนึกได้ว่า ครั้งนี้อาจจะรักษาไว้ไม่อยู่แล้วจริง ๆ
อารมณ์ความตื่นตระหนกแพร่กระจายไปทั่วกลุ่มคนอย่างไม่หยุดหย่อน
พวกเขาฟังเสียงกรีดร้องโหยหวนนอกกำแพง พลางค่อย ๆ รู้สึกได้ว่าไร้ทางช่วยเหลืออยู่บ้าง
พวกเขาไม่อาจจินตนาการได้เลยว่า หากแม้กระทั่งคนเยาว์วัยแข็งแรงทางด้านหน้ายังรักษาไว้ไม่อยู่ เช่นนั้นคนชรา คนอ่อนแอ สตรีและเด็กอย่างพวกเขา จะเอาอะไรไปรักษาบ้านเกิดไว้ได้