ตอนที่ 230 วิกฤตในหมอกหนา

“ไป...ไปตรงนั้นเหรอ?

ไม่ค่อยดีมั้ง?

พวกเราแค่ไม่สนใจเขา ก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้นแล้ว”

อู่หู่แสดงความขลาดกลัวออกมาอย่างเห็นได้ชัด

“ยื่นมือออกมา แล้วก้าวไปทางด้านหน้าทางซ้ายของนายหนึ่งก้าว”

โจวไป๋ไม่ได้ใส่ใจข้อสงสัยของเขา แต่กลับเริ่มบัญชาการโดยตรง

ดังนั้น สมองของอู่หู่ยังไม่ทันนึกขึ้นได้ แต่ร่างกายกลับก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าวแล้ว

“ยกขึ้นสูง แล้วดำเนินต่อ”

บนมือข้างหนึ่งของอู่หู่กำอยู่เชือกไว้

มืออีกข้างยื่นเข้าไปในหมอกหนาตรงหน้า การเคลื่อนไหวทั้งหมดดูไปแล้ว เหมือนคนตาบอดคนหนึ่งที่กำลังใช้มือของตัวเองคลำทาง