กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ภายในห้อง อู่ฉงผู้มีใบหน้าเหลี่ยมคนนั้นกำลังคุยอยู่กับหญิงวัยกลางคนคนหนึ่ง
“แม่ แม่เลิกถอนหายใจบ่อย ๆ ได้ไหม
ผมฟังแล้วมันรำคาญ”
หญิงวัยกลางคนที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามเขา มีใบหน้ารูปเมล็ดแตงอันงดงาม
ทว่าริ้วรอยที่ขึ้นเต็มใบหน้าก่อนวัยอันควร กลับทำลายความงดงามที่เธอพึงครอบครองไปเสียสิ้น
โจวไป๋สัมผัสได้ถึงความรังเกียจที่อู่ฉงมีต่อแม่ของตัวเองผ่านคำพูดคำจา
เขาหมอบอยู่บนข้างประตู ขณะที่กำลังกะว่าจะมุงดูเผือกเรื่องชาวบ้านให้หนำใจอยู่นั้น
กลับเห็นแม่ของอู่ฉงลุกขึ้นยืนจากเก้าอี้แล้ว
“ได้ ๆ
งั้นแม่ไม่พูดแล้ว แม่จะไม่พูดอะไรทั้งนั้น