กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
โจวไป๋พูดจบ ก็ยังคงใช้กระบวนท่าที่ตนเองใช้เป็นประจำ
นั่นก็คือทำท่าเหมือนกำลังจะไป
"งั้นผมไปละนะ"
นกไนติงเกลหันหลังให้โจวไป๋ พอได้ยินว่าเขาจะไป ทั่วทั้งร่างก็แข็งทื่อขึ้นมา
ทว่ากลับยังคงฝืนทนไม่ยอมหันกาย และรักษากิริยาท่าทางที่แท้เอาไว้โดยนิ่งไม่ไหวติง
โจวไป๋ก้าวออกไปสองก้าว จากนั้นจึงหันกลับไปมองนกไนติงเกลตัวนั้น
คาดไม่ถึงว่าคราวนี้ อีกฝ่ายจะไม่มีเจตนาจะรั้งไว้แม้แต่น้อย
หรือว่าโจวไป๋จะเดาผิด?
เขาเหลือบมองนกไนติงเกลตัวนั้นเป็นครั้งสุดท้าย เห็นมันไม่มีทีท่าจะหันกลับมาจริง ๆ
จึงทำได้เพียงเดินตรงไปข้างหน้าจริง ๆ เพื่อจากไปที่ที่นกไนติงเกลอยู่