กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“ไม่อร่อย ไม่อร่อย ไม่อร่อยจริง ๆ
ฉันไม่มีทางกินสิ่งของที่ไม่อร่อยขนาดนี้หรอก”
เจ้านกปากพล่อยตัวนั้นพอมองเห็นอาหารในถาดอาหารของโจวไป๋ ก็พลันส่งเสียงร้องตะโกนลั่นขึ้นมาทันที
อีกทั้งยังบินหนีออกห่างจากจานใบนั้น ทำท่าทางแบบไม่ยอมกินข้าว
โจวไป๋คิดว่า การจะรับมือกับเด็กที่ไม่ยอมกินข้าวดี ๆ วิธีการที่ดีที่สุดก็คือปล่อยให้มันหิว
พอมันหิวแล้ว เดี๋ยวก็ยอมกินไปเองตามธรรมชาติ
ดังนั้น เมื่อโจวไป๋เห็นท่าทางรังเกียจของนกปากพล่อย ก็ยกจานไปจากตรงหน้าของมันโดยตรง
นกปากพล่อยพอเห็นเข้า ก็ร้อง “แง” หนึ่งเสียงออกมา
โจวไป๋ไม่ใส่ใจมัน
แต่ถือถาดอาหารเดินไปยังข้างกายของเฮยโถวที่กำลังยืนอยู่ด้านข้าง