กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เดิมทีผู้อำนวยการหลินยังคงเย็บทำตุ๊กตาอยู่ด้วยอารมณ์คงที่
เมื่อได้ยินเสียงเพลงที่ฟังไม่ไพเราะจากนอกประตู ก็ลุกขึ้นจากที่นั่ง
“รำคาญชะมัด รำคาญชะมัด!
ฟังไม่ไพเราะจะตาย เธอหุบปากไปเลย!
ตอนนี้เดี๋ยวนี้ทันที เธอหุบปากให้ฉันเดี๋ยวนี้!”
ผู้อำนวยการหลินพูดจบ ก็กวาดสิ่งของบนโต๊ะลงพื้นด้วยความโกรธเคือง
แม้แต่ตุ๊กตาผ้าที่เขาเพิ่งถืออยู่ในมือก็ถูกฉีกกระชากออกและร่วงลงพื้น
โจวไป๋รู้ว่าสภาพของผู้อำนวยการหลินตอนนี้ต้องไม่ค่อยชอบมาพากลแน่
แต่เขาไม่มีเวลาไปใส่ใจเขา
สิ่งสำคัญที่สุดตอนนี้คือการอยู่ห่างจากห้องนี้