กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
บนกฎระเบียบไม่ได้ระบุไว้ว่า ในช่วงเวลานี้โจวไป๋ไม่สามารถเอ่ยปากพูดได้
ดังนั้น โจวไป๋จึงรู้สึกว่า การที่ตนเองได้ยินเสียงเคาะประตู แล้วถามถึงสถานะของอีกฝ่าย ดูเหมือนว่าสมเหตุสมผลอย่างยิ่ง
ทว่าเสียงเคาะประตูนอกประตู หลังจากได้ยินคำถามของโจวไป๋ ก็ดูเหมือนจะชะงักงันไปเช่นกัน
ทันใดนั้นก็เงียบสงบลงกะทันหัน
ภายในห้องจึงเงียบสงบลงตามไปด้วย
โจวไป๋เห็นว่าไม่มีเสียงแล้ว จึงคาดคะเนว่าอีกฝ่ายยังไม่ได้เดินจากไป
ดังนั้นจึงเดินเข้าใกล้ข้างประตู ใช้ใบหูแนบชิดประตูห้อง เพื่อแยกแยะเสียงนอกประตู
นอกประตูห้องเงียบสงบอย่างยิ่ง ไม่มีเสียงอื่นใดลอยมา
ในตอนที่โจวไป๋ต้องการจะจากไปจากข้างประตูนั้นเอง
ทันใดนั้น