กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
โจวไป๋รู้สึกว่าเวลานี้ ตนควรทำเป็นไม่มีอะไรเกิดขึ้น แสร้งทำเป็นใจเย็นแล้วเดินเข้าไปในห้องของตัวเองโดยตรง
แต่น่าเสียดาย เขาจำเป็นต้องเคาะประตูห้องสามครั้ง รอคอยจนกระทั่งข้างในไม่มีความเคลื่อนไหว ถึงจะเข้าไปได้
ขั้นตอนนี้ส่งผลกระทบอย่างมากต่อความเร็วในการเข้าไปในห้องของเขา
และในเวลานี้ จิมก็ได้เดินเข้าใกล้ขึ้นอีกหน่อยแล้ว
เขาเห็นรอยเลือดบนตัวของโจวไป๋ ก็เบิกกว้างดวงตา ใช้นิ้วชี้ไปยังเสื้อผ้าของเขา
"นาย... บนตัวนาย... ทำไมถึงมีเลือดเยอะขนาดนี้?"
โจวไป๋รู้สึกว่าเวลานี้ หากตนไม่ตอบคำถามของอีกฝ่ายแล้วเดินเข้าไปในห้องโดยตรง ก็จะดูเหมือนรู้สึกผิดในใจอยู่บ้าง