กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เควินเงยหน้าขึ้น มองไปที่ต้นสนสูงห้าเมตรต้นนั้น
"เป็นอย่างที่คิด ต้องต้นคริสต์มาสสูงขนาดนี้ถึงจะคู่ควรกับปราสาทโบราณของคุณ"
พูดจบ เขาก็เดินไปทางต้นคริสต์มาส
เดินไปพลาง ส่งเสียงชื่นชมออกมาเป็นระยะ
โจวไป๋มองเขาแวบหนึ่ง แล้วก้าวออกไปนอกประตู
ด้านนอกปราสาทโบราณ ตอนนี้แทบจะตกอยู่ในความมืดสนิทแล้ว
มีเพียงเทียนดวงนั้นนอกประตูที่ยังเปล่งแสงริบหรี่
โจวไป๋ปิดประตูเหล็กหนาหนักตรงหน้า แล้วหยิบออกมาซึ่งกุญแจ ล็อกประตูจากด้านใน
แบบนี้ก็จะไม่มีแขกคนไหนออกไปจากตรงนี้ได้
โจวไป๋เก็บกุญแจดอกนั้นใส่กระเป๋าเสื้อด้านในเสื้อคลุม