กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
โจวไป๋โบกมือให้เขา
"ไม่เป็นไรครับ"
พูดจบก็เดินออกจากร้านเล็ก ๆ ไป
ส่วนเถ้าแก่ร้านทำได้เพียงคอยดูเงาด้านหลังของเขาด้วยความรู้สึกผิดเปี่ยมล้น พลางนึกเสียใจอย่างสุดซึ้งว่าเมื่อครู่ตนเองจะปากมากไปทำไมกัน
โจวไป๋เดินอยู่บนถนน พลางเดินพลางครุ่นคิดถึงข้อมูลสำคัญที่เพิ่งได้รับมา
หากคืนคริสต์มาสอีฟสำหรับผู้คนในเมืองเล็กแห่งนี้คือวันแห่งครอบครัวพร้อมหน้า
เช่นนั้นแล้ว การที่เขาต้องเชื้อเชิญเพื่อนหกคนไปร่วมงานเลี้ยงที่ตนเองจัดขึ้น ระดับความยากย่อมเพิ่มขึ้นอีกไม่น้อยทีเดียว
ต้องเชื้อเชิญคนหกคนที่ไม่มีคนในครอบครัว หรือไม่จำเป็นต้องกลับมาพร้อมหน้ากันกับคนในครอบครัว ถึงจะมีโอกาสสำเร็จได้