กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
โจวไป๋นั่งอยู่เยื้องไปทางด้านหลังของบูซ
จากมุมมองของโจวไป๋ มองเห็นสีหน้าของเขาได้ไม่ชัดเจนนัก
รู้เพียงว่าเขาเงียบงันไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยด้วยเสียงแผ่วเบาประโยคหนึ่งว่า "ได้ครับ คุณผู้ชาย"
จากนั้นก็เปิดใช้งานรถยนต์ ขับมุ่งหน้าไปยังทิศทางของปราสาทโบราณ
รถคลาสสิกทรงย้อนยุคแล่นอยู่บนทางเดินเล็กสายนั้นที่นำไปสู่ปราสาทโบราณ
โจวไป๋มองออกไปนอกหน้าต่างรถ
เห็นเพียงหญ้ารกร้างทอดตัวเป็นผืนเดียวกัน พลอยพัดผ่านสายตาของตนไปอย่างไม่หยุดหย่อน
จนกระทั่งเห็นว่ามีจุดหนึ่งในพงหญ้ารกที่ปรากฏขึ้นช่องโหว่ขึ้นมา รถยนต์จึงหยุดจอดลง
บูซหันศีรษะกลับมาจากที่นั่งคนขับ แล้วเอ่ยกับโจวไป๋
"คุณผู้ชายครับ วัชพืชตรงนี้ค่อนข้างน้อย พวกเราเข้าไปจากตรงนี้ได้ครับ"