ตอนที่ 120 ศิษย์ฝึกหัดทำเค้ก

คนที่ล้มลงแทบเท้าของโจวไป๋ถอยหลังไปพลาง ถอดออกผ้ากันเปื้อนบนตัวไปพลาง

หันไปพูดกับคนที่ยืนอยู่หน้าประตูร้านเบเกอรี่ด้วยความโกรธเคือง

"ฉันไม่ทำแล้ว งานพรรค์นี้ของคุณ มันไม่ใช่ทำงานที่คนเขาทำกันโดยสิ้นเชิง"

เขาโยนผ้ากันเปื้อนรวมถึงหมวกเชฟที่สวมอยู่บนหัวลงพื้น ทำท่าจะจากไป

ส่วนคนที่ยืนอยู่หน้าประตูร้านเบเกอรี่กลับเอนพิงอยู่ข้างประตู มือหนึ่งล้วงกระเป๋า อีกมือยังคงถือตะกร้อมืออันนั้นเอาไว้

ดูสบาย ๆ อย่างยิ่ง ไม่ได้ถูกความโกรธของอีกฝ่ายส่งผลกระทบต่ออารมณ์เลยแม้แต่น้อย

"คิดจะไปแบบนี้เหรอ?

นายทำงานในร้านฉันมาครึ่งเดือน มาสายไป 4 ครั้ง ทำชามแตกไป 1 ใบ อบขนมปังเสียไป 2 ชิ้น แล้วยังทำให้ฉันโมโหไป 167 ครั้ง