กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เมื่อม่านรูดผืนนั้นถูกดึงเปิดออก คนข้างในต่างก็ตกใจจนพากันถอยหลังกรูด
ดอกเตอร์เฉินคอยดูคนที่กลายพันธุ์แต่ละคนด้านใน แล้วก็ถอนหายใจออกมาด้วยความผิดหวัง
"มีแต่รูปลักษณ์กลายพันธุ์ที่พบเห็นได้ทั่วไปทั้งนั้น สิ่งของไร้ประโยชน์
ช่างเถอะ เดี๋ยวค่อยไล่พวกนี้กลับไปที่บริษัทผลิตยาให้หมดก็แล้วกัน"
โจวไป๋มองไปยังคนเหล่านั้นที่สวมเครื่องแบบสีเขียว
ที่แท้บรรดาบุคคลระดับสูงบนอาคารสำนักงานที่พวกตนไม่มีวันได้พบเห็นเหล่านั้น
ก็มีที่มาเช่นนี้นี่เอง
สายตาของดอกเตอร์เฉินกวาดตามองคนทุกคนในกรง
แต่เมื่อมาหยุดชะงักลงที่ร่างของจ้าวเข่อ กลับชะงักลง
"เอ๊ะ ทำไมถึงมีคนหนึ่งที่ยังไม่กลายพันธุ์ล่ะ?"