กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
โจวไป๋ยืนอยู่ตรงทางเดินของอาคารหอพัก มองเห็นคนที่นั่งทรุดอยู่บนพื้นคนนั้นพยุงตัวลุกขึ้นมาอย่างเดินโซเซ
จากนั้นก็พล่ามคำพูดเพ้อเจ้อพลางวิ่งหนีออกจากประตูใหญ่ของอาคารหอพักไป
คนอื่น ๆ ในโถงบันไดก็พากันมามุงล้อมรวมกัน
บนใบหน้าเต็มไปด้วยความตื่นตระหนกและความหวาดกลัวเช่นเดียวกัน
ดูจากบทสนทนาก็พอรู้ได้ว่า พวกเขาก็เริ่มกังวลเรื่องความปลอดภัยของตัวเองขึ้นมาแล้วเช่นกัน
โจวไป๋นึกถึงข้อปฏิบัติในการทำงานของฝ่ายธุรการขึ้นมา
【โปรดใส่ใจสภาวะอารมณ์ของพนักงานตลอดเวลา อารมณ์ที่เสถียรเป็นประโยชน์ต่อการทำงานที่ดีขึ้น ห้ามพนักงานปรากฏขึ้นความหวาดกลัวโดยเด็ดขาด】
นั่นหมายความว่า หากปรากฏขึ้นสถานการณ์แบบนี้ ย่อมต้องมีคนออกหน้ามาห้ามปรามอย่างแน่นอน