กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
โจวไป๋เก็บกลับสายตาเงียบ ๆ
ทว่าเสี่ยวหวังยังคงคอยดูไปยังจุดนั้น แววตาเปี่ยมล้นด้วยความปรารถนา
เพียงไม่กี่คำ โจวไป๋ก็กินข้าวกับกับข้าวอันน้อยนิดในจานของตัวเองจนสะอาด
ปริมาณต่อหนึ่งส่วนแค่นี้ สำหรับผู้ชายที่โตเต็มวัยคนหนึ่งแล้ว ช่างน้อยจนน่าเวทนาจริง ๆ
ทว่าในบริษัทแห่งนี้ ขอเพียงเลื่อนตำแหน่ง ก็จะได้รับความพึงพอใจทางด้านวัตถุโดยตรงทันที
จึงไม่แปลกใจเลยว่าทำไมเสี่ยวหวังถึงได้มีความปรารถนาการเลื่อนตำแหน่งขนาดนั้น
เสี่ยวหวังเองก็กินข้าวเสร็จอย่างรวดเร็วเช่นกัน
จากนั้นก็นั่งรออยู่ตรงที่นั่งเหมือนกับโจวไป๋
คนทั้งหมดแผนกจำเป็นต้องกินข้าวให้เสร็จกันหมดก่อน ถึงจะจากไปพร้อมกันได้