กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เหล่าสุภาพบุรุษที่เดิมทีนั่งอยู่บนเก้าอี้ เมื่อได้ยินคำพูดของบาร์เทนเดอร์เอียงศีรษะต่างก็ลุกขึ้นยืน แยกย้ายกันไปเชื้อเชิญคู่เต้นรำของตนเอง
ด้านข้างของเถ้าแก่เนี้ยหูกระต่าย ยังคงไม่มีผู้มาเชื้อเชิญเลยแม้แต่คนเดียว
โจวไป๋เดินเข้าไป ยื่นมือไปตรงหน้าเธอ
ความหม่นหมองบนใบหน้าของเถ้าแก่เนี้ยหูกระต่าย จึงถูกปัดเป่าให้แยกย้ายไปในยามที่มือคู่นี้ปรากฏขึ้น
ในเวลานี้เอง ภายในร้านเหล้าก็มีเสียงเพลงช้าอันไพเราะกังวานดังขึ้น
โจวไป๋กับเถ้าแก่เนี้ยหูกระต่ายเดินเข้าไปในฟลอร์เต้นรำท่ามกลางเสียงดนตรีนี้
เสียงเปียโนอันอบอุ่นและสงบนิ่งดังเข้าไปสู่โสตประสาทของผู้คนเป็นอันดับแรก
ดังนั้น ผู้คนในฟลอร์เต้นรำจึงเริ่มแกว่งไกวไปมาอย่างแผ่วเบาติดตามจังหวะดนตรี